جا مانده انسانیت در غربتی عجیب
هیایوی او تنهاست در این دنیای غریب
خانه ها سرداب شد تا کسی نبیند
پشت این پرده ها همه دروغ است و فریب
آه از یاد رفت پرواز کبوتران عاشق
گم شد در شبِ تیره ،هزاران هزار نهیب
نیمه شب رفت و آمده سپیده سحری
گویا نمی خواند در این صبح دیگر عندلیب
هر روز پاره می کند حجاب خاکی خود
گویا تکرار می شود در خودش ،خوردن سیب
" نیره "
برچسب: حجاب خاکی,حجاب چادر خاکی,
نویسنده: حمید رضایی
تاريخ: دوشنبه
8 آذر
1395 ساعت: 10:44